Jan de Beer: 1933-2026

Woensdagavond (22-04-2026) zat hij nog naast mij, in zijn rolstoel, op zijn vaste plek in sporthal Kalverdijkje. Jan de Beer — de man die sport ademde en leefde — en die ‘zag’ hoe LWD Basket Donar Groningen versloeg. Een dag later kwam het onverwachts bericht: “Jan de Beer is overleden.”

LWD Basket coach Klaas Stoppels in gesprek met Jan de Beer.

In 2020 mocht ik een gesprek met hem opnemen, voorafgaand aan een wedstrijd van Aris Leeuwarden.

Woensdagavond zat hij nog naast mij, in zijn rolstoel, op zijn vaste plek in sporthal Kalverdijkje. Jan de Beer — de man die sport ademde en leefde — en die ‘zag’ hoe LWD Basket Donar Groningen versloeg.
Een dag later kwam het onverwachts bericht: “Jan de Beer is overleden.”
Jan was er altijd. Of het nu basketbal was of een andere sport — zijn belangstelling was breed. Vooral bij de thuiswedstrijden van Aris, en later LWD Basket, was hij een vertrouwd gezicht. Stil genietend, betrokken, en altijd aanwezig samen met zijn zoon die hem bracht.
Voor mij was Jan meer dan die trouwe supporter. Mijn herinneringen aan hem gaan terug naar de tijd op de ULO De Wissesdwinger, waar hij mij geschiedenis gaf. Een meester voor de klas — en later ook daarbuiten. Want ook in mijn loopbaan als zelfstandige heeft Jan een bepalende rol gespeeld.
Na mijn tijd in het winkeltje aan de Stationsweg kwam Jan in 1978 — toen VVD-raadslid — op mij af met een vraag die mijn leven mede zou bepalen: “Is het restaurant van sporthal Kalverdijkje ook nog iets voor jou?”
Het bleek een schot in de roos. Met de opening van het nieuwe Kalverdijkje in 1979 brak voor mij een bijzondere periode aan. Tot het jaar 2000 beleefde ik daar mijn mooiste jaren als zelfstandige — jaren die ik voor een groot deel te danken heb aan het vertrouwen en de steun van ‘meester’ Jan de Beer.
Woensdag gaf ik hem en zijn zoon nog een Fries dúmpke. Een klein gebaar, een warm moment.
Donderdag was hij er niet meer. Het besef dat zulke momenten ineens de laatste kunnen zijn, dringt zich nu pijnlijk op.
Jan de Beer laat lege stoelen achter — in de sporthal, in de stad, en in de harten van velen die hem kenden.
Rust zacht, Jan.